
Czystym biłym cwitom kwitnuła kalyna, Maty nauczała dziewczynu dytynu: "Idy, doniu w liudy ta ne dowirjajsa, Szczob ty ne robyła mudroju liszajsa. Ne liubi żonatych bo ne bude diwa: Budesz czasto płakat’, budesz neszczaslywa" Maty żytja znaje, sercem swoim radyt’: "Kocho bilsze liubysz toj najszwydsze zradyt’!" Maty każe prawdu, Na te wona j maty, Matienku posłuchat’ Doliu kraszczu maty. Maty każe prawdu, Prawdy toje syła, "Mamo, tyż kazała, Mamo, tyż prosyła" Czystym biłym cwitom kwitnuła kalyna, Maty nauczała słuchała dziewczyna: "Żyty nemożlywo, szczob ne pomylytys: Deń szczob odrużytys, Wik szczob rozłuczytys!" Ty liubow zustrinesz tam, de ne czekajesz, Podruch jak ne majesz worochiw ne znajesz, Nauczys mowczaty budź w duszi krasywa, Budesz doniu mudra ja ne budu sywa. Maty każe prawdu, Na te wona j maty, Matienku posłuchat’ Doliu kraszczu maty. Maty każe prawdu, Prawdy toje syła, "Mamo, tyż kazała, Mamo, tyż prosyła" Maty każe prawdu, Na te wona j maty, Matienku posłuchat’ Doliu kraszczu maty. Maty każe prawdu, Prawdy toje syła, "Mamo, tyż kazała, Mamo, tyż prosyła" "Mamo, tyż kazała, Mamo, tyż prosyła"
