Światełko z rąk do rąk - Eduarte

Na mapie zabrakło Polski, 
Lecz pamięć trwała w domach 
Co niosła światło wolności 
Przez dziesiątki lat. 
To światło przez ciche słowa 
Trafiało z rąk do rąk, 
Aż znowu rozjaśniło 
Narodu wspólny szlak. 

Światło, które nie zgasło, 
Podajmy z rąk do rąk, 
Niech niesie polską pamięć 
Już na wieczny czas 
I rozświetla drogi, 
Którymi iść możemy, 
Wolnej Polski, która 
Żyje w każdym z nas. 

Ktoś walczył o naszą mowę, 
By język nie zaginął 
I śpiewał naród pieśni 
Gdy zapadał zmrok. 
Ktoś pracował, ktoś pomagał, 
Ktoś odważnie czuwał, 
Gdy Polska zrobiła 
Wolności wielki krok. 

Światło, które nie zgasło, 
Podajmy z rąk do rąk, 
Niech niesie polską pamięć 
Już na wieczny czas 
I rozświetla drogi, 
Którymi iść możemy, 
Wolnej Polski, która 
Żyje w każdym z nas. 

Cały minął wiek, 
Aż przyszedł kres rozbiorów, 
Polska znów jest na mapie, 
Wolności powiał wiatr. 
Na sto dwadzieścia trzy lata, 
Szary cień ją przykrył, 
Dziś blask latarni świeci, 
Od morza, aż do Tatr. 

Światło, które nie zgasło, 
Podajmy z rąk do rąk, 
Niech niesie polską pamięć 
Już na wieczny czas 
I rozświetla drogi, 
Którymi iść możemy, 
Wolnej Polski, która 
Żyje w każdym z nas. 
Ochronimy światełko pamięci, 
Latarnia ta już nigdy nie zgaśnie. 
Przekażemy je 
Kolejnym pokoleniom. 

Światło, które nie zgasło, 
Podajmy z rąk do rąk, 
Niech niesie polską pamięć 
Już na wieczny czas 
I rozświetla drogi, 
Którymi iść możemy, 
Wolnej Polski, która 
Żyje w każdym z nas.