Domek z kart - Edyta Jończyk

Cicho patrzę gdzieś przed siebie, 
Wypatrując ciągle ciebie, 
I nie wierzę w to, co się dzieje, 
Choć nie płaczę, nie szaleję. 

Marzę sobie po cichutku, 
Nie przyjmuję łez i smutków, 
Chociaż pod powieką pali, 
A mój domek z kart się wali. 

Chociaż w sercu pustka drzemie, 
Choćbym chciała, nic nie zmienię. 
Choćbym padła na kolana, 
Wciąż samotna, choć nie sama. 

Marzę sobie po cichutku, 
Nie przyjmuję łez i smutków, 
Chociaż pod powieką pali, 
A mój domek z kart się wali. 

Mój domek z kart, mój domek z kart, 
Budowałam wiele, wiele lat. 
Tylko życie ze mnie, ze mnie drwi, 
Gdy widzi, jak ciężko, ciężko mi. 

Marzę sobie po cichutku, 
Nie przyjmuję łez i smutków, 
Chociaż pod powieką pali, 
A mój domek z kart się wali. 
Marzę sobie po cichutku, 
Nie przyjmuję łez i smutków, 
Chociaż pod powieką pali, 
A mój domek z kart się wali. 

Cicho patrzę poprzez łzy, 
W moim sercu jesteś ty. 
Chociaż pod powieką pali, 
A mój domek z kart się wali.