Wstrząśnięte serce - Marzanna Szczepanik

szę, 
Tu i ówdzie skleję drobne pęknięcia, 
Bo wiem, że jest to wielkie serce 
Do wzięcia. 

Przytulam do siebie i czuję 
Jak jego rytm z moim się wyrównuje. 
Teraz żadne wstrząsy czy zlodowacenia 
Nie są w stanie 
Zaburzyć jego pięknego istnienia. 

Nie trzeba mu blasku, 
Nie trzeba poklasku, 
Bo prawdziwe serce nie musi krzyczeć 
By istnieć. 

Jak dobre wino, 
Nie trzeba mu blasku ani poklasku, 
Ono samo w sobie jest czystą godnością. 
A ja je wezmę w swe ręce, 
Ogrzeję, pocieszę 
I choćby nikt inny nie widział 
Wiem to z pewnością, 
Że jest to wielkie serce do wzięcia.