Hania - Drezdenko Kubas

Kiedy w parku ją ujrzałem, 
Rozum całkiem postradałem, 
Zachwycała swym urokiem, 
Zawstydzała swoim wzrokiem. 
Uśmiechała się figlarnie, 
Wyglądałem przy niej marnie, 
Chciałem podejść i zagadać 
Sytuację tą obadać. 

Wszystko oddam pięknej Hani, 
Chociaż wiem, że serce rani. 
Dam diamenty i klejnoty, 
Narobiła mi ochoty. 
Istny diabeł z tej kobiety, 
Tylko drażni nas niestety, 
Za dnia lubi być uroczą, 
Pokazuje rogi nocą. 

Tego dnia, gdy pracowałem, 
O mej pięknej pomyślałem, 
Zrobię Hani niespodziankę, 
Kupię fajną przytulankę. 
Więc urwałem się z roboty 
Nie czekając do soboty, 
Lecz Hanulka ma kochana 
U innego na kolanach. 

Wszystko oddam pięknej Hani, 
Chociaż wiem, że serce rani. 
Dam diamenty i klejnoty, 
Narobiła mi ochoty. 
Istny diabeł z tej kobiety, 
Tylko drażni nas niestety, 
Za dnia lubi być uroczą, 
Pokazuje rogi nocą.
 
Wszystko oddam pięknej Hani, 
Chociaż wiem, że serce rani. 
Dam diamenty i klejnoty, 
Narobiła mi ochoty. 
Istny diabeł z tej kobiety, 
Tylko drażni nas niestety, 
Za dnia lubi być uroczą, 
Pokazuje rogi nocą.